محمد کاظم انبارلویی در شماره امروز روزنامه رسالت نوشت:

ریخت شناسی تصمیمات اتاق فرمان آشوبهای اخیر پس از اعلام نتایج انتخابات، بیانگر نوعی منحنی در نبرد با آرمانها و اهداف انقلاب اسلامی است که می توان حرکت بعدی را حدس زد. کسانی که در اتاق فرمان آشوب و اغتشاش در لندن و واشنگتن و تل آویو نشسته اند روی پیاده نظامی حساب بازکرده اند که به دستور «بدو» ، «بایست» خوب گوش می کنند. در صف مقدم این پیاده نظام منافقین، سلطنت طلبها و گروه های الحادی قرار دارند. سوال این است که چرا این گروهها زمینه ظهور استعدادهای خود را قبلا پیدا نکرده و خیلی فعال نبودند اما اخیرا فعال شده اند و حاضرند هزینه پرداخت کنند؟ پاسخ روشن است؛ چون دو تن از نامزدهای مطرح در انتخابات ریاست جمهوری چه قبل و چه بعد از انتخابات داخل پروژه نبرد نرم دشمن عمل می کردند و بستر لازم برای ظهور تبهکاریهای اتاق فرمان آشوب را فراهم کردند. دشمن فشنگ خود را از تفنگ این دو به سمت ملت شلیک کرد. اردوکشی خیابانی در 25و30  خرداد وزن و استعداد حریف را باز تولید  و یک شیب مشخص با سرعتی معین آنها را به معارضه با نظام امیدوار کرد.
براساس دکترین حسین بشیریه؛ معارضه با نظام در هر مراسم، مناسک و در هر مناسبت است. آنها قدرت نرم دشمن را در13  آبان، روز قدس، 16آذر و بالاخره روز عاشورا به رخ ملت کشیدند. رکوردی که در روز عاشورا از شرارت به جای گذاشتند تاب مردم را به سرآورد و مردم در رفراندوم 9دی ماه یک پاسخ 40میلیونی به اصحاب فتنه و فرماندهان آنها در اتاق فرمان آشوب داد.
پاسخ مردم در رفراندوم 9دی، سران فتنه را به بازخوانی عملکرد و اتاق فرمان را به تامل در تصمیمات خود واداشته است.
محصول آن بازخوانی و این تامل «باز تولید» شرارت جدیدی است که احتمالا در 22بهمن شاهد خواهیم بود.
بوقهای استکباری از هم اکنون مشغول طراحی نوعی حضور در راهپیمایی 22بهمن توسط معارضان هستند تا نحوه مقابله خود را همانند روز عاشورا با مقدسات اسلام و نظام در 22بهمن تکرار کنند.
بعید است آنها از این مناسبت بر اساس دکترین حسین بشیریه صرف نظر کنند. عده ای با مواضع دو پهلو می خواهند بگویند حادثه مهمی رخ نمی دهد و لذا لزومی ندارد مردم آماده برخورد با شرارتی باشند. دشمن می خواهد شیرینی حضور مردم در روز 22بهمن را به تلخی مبدل کند.

 سید محمد خاتمی رئیس دولت موسوم به اصلاحات در آستانه دهه فجر در جمع اعضای شورای مرکزی خانه احزاب گفت: «ساختارشکنی و خشونت را تائید نمی کنیم» ⁽¹⁾ هر کس که به این گزاره می اندیشد یک احساس همدری با آقای خاتمی می کند و فکر می کند ایشان در این بیان صادق است. اما تصریحات وی در این دیدار عکس آن را نشان می دهد. اولا: این گزاره نشان می دهد خاتمی اعتراف می کند ساختار شکنی در آشوبهای 8ماه اخیر وجود دارد و این ساختار شکنی توام با خشونت استژ. اما در این دیدار هیچ نشانه ای که آقای خاتمی در برابر ساختار شکنان و طرفداران خشونت سینه سپر کند و از نظام و انقلاب به عنوان یادگار امام، جانانه دفاع کند دیده نمی شود. او نه تنها علامتی از علائق خود به نظام و انقلاب و مقابله با ساختارشکنان نشان نمی‌دهد بلکه برعکس نوعی همدردی با آنها را هم ابراز می دارد. او در این دیدار تصریح می کند: «نمی شود گفت هر کس اعتراض دارد برانداز است و با او باید با سختی رفتار کرد... چقدر خوب بود همه عزیزانی که امروز در زندان هستند در جمع ما بودند و همه باهم در راهپیمایی22  بهمن شرکت می کردیم! »⁽²⁾ اگر آقای خاتمی قبول دارد طی 8ماهه گذشته خشونتی در کار بوده و ساختارشکنی، (بخوانید محاربه با نظام) بنابراین باید قبول کند کسانی که در آشوبهای اخیر دستگیر شده اند دستی درخشونت و ساختارشکنی داشته اند.
اگر این پذیرش به صورت منطقی وجود داشته باشد؛
1- چرا باید آقای خاتمی همه کسانی را که به جرم خشونت و ساختارشکنی در زندان هستند با عنوان «عزیزان» یاد کند!
2- آرزو کند آنها درجمع ایشان باشند!
3- جالب تر اینکه در راهپیمایی22  بهمن هم در کنار آقای خاتمی شرکت کنند!
مگر همین ها نبودند که در راهپیمایی روز قدس و 13آبان آن اغتشاشات را پدید آوردند، مگر همین ها نبودند که در روز عاشورا و 16آذر اهانت به اصل نظام را در دستور کار داشتند. این آرزوی آقای خاتمی و «عزیزان» خطاب کردن به آنها چه معنی می دهد؟  دو تن از همین «عزیزان» به تازگی به جرم محاربه اعدام شدند و تعدادی هم در نوبت مجازات قانونی هستند، چرا خاتمی باید رسما از آنها دفاع کند. شاید گفته شود منظور آقای خاتمی محاربان نیستند . اما ایشان در سخن خود تصریح کرده «همه عزیزانی که امروز در زندان هستند» کلمه «همه» عمق ارادت ایشان را به ساختار شکنان و طرفداران خشونت طی ماههای اخیر نشان می دهد.
ایشان در این دیدار تصریح می کنند؛ «مردم حق دارند اعتراض کنند» شکی در این وجود ندارد. اما آقای خاتمی باید توضیح دهد منظور از مردم در این «گزاره» چه کسانی هستند. آیا مردم همان کسانی هستند که در رفراندوم 22خرداد رای خود را و نگاه خود را به عنوان یک میزان اعلام کردند و آقای خاتمی و دوستانشان در مقام انکار رای آنها برآمدند؟
آیا مردم همان کسانی هستند که در رفراندوم 9دی در اندازه 40میلیون به خیابانها ریختند و خواهان مجازات ساختارشکنان و طرفداران خشونت و قانون شکنان شدند.
طبیعی است که مخاطبین ایشان می فهمند که هرگز او چنین منظوری ندارد. منظور وی همان کسانی هستند که اکنون به جرم معارضه و محاربه در زندان هستند و او آرزوی رها شدن آنها را دارد. وی حق آنها را در اعتراض (بخوانید محاربه و معارضه) به رسمیت می شناسد همین علائم گفتاری، آقای خاتمی و دوستانشان را در داخل و به اتاق فرمان آشوبهای اخیر در خارج و نیز عمال منافقین، ملحد و کافرشان در داخل که در گروهکهای ضد انقلابی متشکل هستند، پیوند می دهد. این همان جریانی است که مهندس موسوی بارها در بیانیه های17  گانه خود از آن به عنوان «شبکه اجتماعی» معارضه با نظام یاد می کند. سخنان آقای خاتمی مصداق دو پهلوگویی و حتی چند پهلوگویی است که هر پهلوی آن جریان مجمع روحانیون مبارز را به یکی از اضلاع کفر، نفاق و الحاد که دشمنان اصلی و دیرینه نظام هستند نزدیک می کند و نوعی همدردی و همنوایی با آنان محسوب می شود.مردم و مسئولان نظام باید در سالروز پیروزی انقلاب خیلی هوشیار باشند تا شرارتهای 13آبان، روز قدس، 16آذر و روز عاشورا در 22بهمن تکرار نشود. ما در برابر انقلابیونی قرار داریم که پشیمان و فرسوده اند و رودرروی ما طی 8ماه در حالی که گاهی لبخند و گاهی اخم برچهره داشتند، خنجری را در پشت خود آماده برای فروکردن در سینه ما نگه داشته اند. ما طی 8ماه گذشته علاوه براین جماعت در برابر جریان ضد انقلاب نیز قرار داریم که در گروهکهای سلطنت طلب، منافق و مارکسیست و لیبرال متشکل و سازمان یافته عمل می‌کنند این جماعت سر آشتی با آرای  مردم و مسئولان نظام ندارند و هیچ علامتی از مهر و شفقت و صلح از خود بروز نمی دهند. روز 22بهمن روز نبرد نرم با پیاده نظام دشمن است هر چند ممکن است آنها به نبرد سخت روی آورند. باید آماده بود، آماده بود و آماده بود.
 پی نوشتها:
1 و2  و3 - روزنامه آرمان ، صفحه اول ،88/11/13