«به حول و قوه الهی، ملت ایران در روز 22 بهمن با وحدت کلمه و اتحاد خود همه مستکبرین از جمله آمریکا، انگلیس و صهیونیستها را همانند گذشته مبهوت خواهد کرد».این بخشی از اظهارات رهبر انقلاب در 19 بهمن و در دیدار فرماندهان، افسران، خلبانان و کارکنان نیروی هوایی ارتش است که در 22 بهمن به منصه ظهور نشست. مراد، اثبات درست یک پیشبینی نیست چراکه بدونشک درستی این تحلیل در قالب یک پیشبینی، موجب انحراف اذهان از واقعیت این بیان رهبر انقلاب و نیز ناتوانی آنان از عمق نگرشی است که به سهولت از رفتار ملت سخن میگوید. حضور اعجازگون ملت در راهپیمایی 22 بهمن که به فاصله 3 روز پس از این بیان رهبر انقلاب صورت گرفت، نشان از یک واقعیت تامل برانگیز دارد. واقعیتی که تنها تعبیر درست از آن «شناخت» است و بدون شک این شناخت، حاصل اشتراکات عمیق و وسیع در تمام مجاری زیست اجتماعی است. در چنین شرایطی که رهبر نسبت به ملت از شناخت عمیق برخوردار است و ملت نیز خواهان حاکمیت است، توطئه شکاف تنها ره به بیراهه میبرد، حضور ملت در راهپیمایی بیسابقه 22 بهمن امسال این مهم را عملا علنی کرد. بنابراین نخستین پیام بسیار مهم لازم البیان 22 بهمن، شناخت رهبر از ملت است.اما دیگر رهاورد حماسه ماندگار 22 بهمن، اعلام پایداری ملت بر میثاق بیعت با انقلاب و ولایت است. این پیام از لبیک حضورشان، از تصاویر و دست نوشتهها و فریادهای محکمشان پیداست. درک بهتر این موضوع البته بیانی بهگزین میطلبد.حوادث پس از انتخابات در واقع آزمون بزرگ «بصیرت» بوده و همچنان هست. اما آنچه بر دشواری این آزمون اضافه میکرد، مشی نفاقگونه فتنه بود. عدم شفافیت که پیوند عمیق آن با دروغگویی، رهیافت فتنهگران به تداوم فتنه و در ادامه آن تضعیف نظام تلقی میشد، موجب استتار اهداف آنان از انظار عمومی شد. متاسفانه بسیاری خواص که بهواسطه ادعای نخبگی، وظیفه روشنگری بر عهده داشتند هر کدام بر طریقی رفتند و به هر دلیل از ادای خاصیت نخبگانی خود یا سر باز زدند یا بازماندند. در این میان اما فلسفه ولایت، رخ عیان کرد و ولی فقیه که میباید دفاع از نظام اسلامی را پایداری کند، وظیفه «روشنگری» خواص را نیز تقبل کرد. دفاع نرم رهبر انقلاب از رای مردم، جمهوری اسلامی و انقلاب اگرچه خواص را نیز مورد خطاب قرار میداد اما بیشتر از هر چیز در پی آگاه کردن جامعه از چارچوب و اصول نظام و نیز ابعاد فتنه بود. و خوشبختانه 2 مولفه مقبولیت و محبوبیت نیز یاری رساند تا روشنگریهای رهبر انقلاب درباره حوادث پس از انقلاب، تحولی شگرف در بنیانهای معرفتی جامعه ایجاد کند که سادهترین بیان آن ارتقای چشمگیر جایگاه مردم نسبت به خواص در حوزه بصیرت است. درنتیجه این تدبیر است که به مرور میزان انحراف فتنهگران از اصول دینی و انقلابی برای ملت آشکار میشود و این موضوع حماسههایی چون 9 دی و 22 بهمن را در پیامد دارد.
9 دی فریاد خشم ملت نسبت به عبور فتنهگران از خطوط قرمز بود و این پیام مسیر معادلات را دستخوش تغییراتی بنیادین کرد. معادلات متأثر از حضور ملت شد و رفتار مردم، تعیین کننده. اما معادلات بهگونهای ترسیم شد که عدهای به کمک «فتنه» شتافتند و حربه «تفسیر» 9 دی را در پیش گرفتند. این بار و در 22 بهمن اما ملت ملاک و معیار تفاسیر را اعلام کرد و این اعلام را با پیمان تاریخی خود با رهبر انقلاب نشان داد. بنابراین حربه تفسیر یا به بهتر بیان، ترفند تحریف ملت دیگر کارساز نیست و فتنهگران برای رهایی از خشم مردم و برخورد نظام در اندیشهای دیگر باشند. بیعت ملت با رهبر دیگر بار آشکار و جایگاه بیان خواستههای ملت درباره حوادث پس از انتخابات و توطئههای مستکبرین اعلام شد. رهبر انقلاب نیز در پیام تقدیر خود از حماسه بصیرت مردم در 22 بهمن شاه بیت این مهم را مورد اشاره قرار دادند: «آیا حضور دهها میلیون انسان بصیر و پُر انگیزه در جشن 31 سالگی انقلاب کافی نیست که معاندان و فریبخوردگان داخلی را که گاه ریاکارانه دَم از «مردم» میزنند، به خود آورد و راه و خواست مردم را که همان صراط مستقیم اسلام ناب محمدی صلّی الله علیه و آله و راه امام بزرگوار است، به آنان نشان دهد؟» |