خبر بیماری آیت الله احمد جنتی دبیر شورای نگهبان و بستری شدن ایشان در بیمارستان بقیه الله تهران خبری بود که از شب گذشته تاکنون درصدر اخبار رسانه های مخالف نظام قرار داشت. شایعه ای که تنها منبع انتشار آن سایتی به نام انقلاب اسلامی [!] با صاحب امتیازی و مسئولیت ابوالحسن بنی صدر بود!

به گزارش تریبون مستضعفین، این سایت یکشنبه شب در خبری کوتاه و با تیتر «جنتی در کما در بیمارستان بقیه الله و تحت تدابیر امنیتی» آورده بود:
« احمد جنتی عضو شورای نگهبان و امام جمعه تهران امروز سکته کرده است و در کما به سر می برد. طبق اخبار رسیده از داخل کشور بیمارستان تحت تدابیر امنیتی شدید قرار دارد. جنتی یکی از مهره های کلیدی رژیم در ترورهای مختلف بود.»
اگرچه در متن خبر هیچ اشاره ای به منبع موثقِ داخل ایران نشده بود ولی همین هم گویا کافی بود که دشمنان ایران و شخص آیت الله جنتی را آنقدر به وجد آورد که در مدتی کوتاه " که از انتشار خبر نگذشته بود " مطالب بسیاری را در این باره در سایت ها و وبلاگ های خود منتشر کنند.

هرچند خبر بیماری آیت الله جنتی صبح دیروز (دوشنبه) توسط مراجع رسمی تکذیب شد و واکنش جالب شخص آیت الله جنتی پس از شنیدن این خبر را نیز به همراه داشت ولی واکاوی علت اصلی دشمنی ضدانقلاب با آیت الله جنتی و هدف از انتشار چنین خبری کار دشواری نیست و درمقابل هم بغض و کینه این گونه سایت ها و افراد از شخص آقای جنتی واضح و روشن است اما در این ماجرا " همچون حوادث مشابه" دو سؤال باقی می ماند که پاسخ به آنها قطعاً مسائل بسیاری را روشن می کند:

سؤال اول اینکه این سایت های ضدانقلاب که همواره ادعای انتشار اخبار موثق و دقیق را یدک می کشند در این رسوایی اخیر چه پاسخی به مخاطبان خود دارند؟! هرچند پرونده ی انتشار خبرهایی دروغ و شایعه پراکنی این سایت ها آنقدر سنگین و شرم آور است که مطرح کردن این سؤال شاید منطقی نباشد!

اما سؤال دومی که قطعاً پاسخ به آن را می طلبد این است که مخاطبان چنین سایت هایی چرا به این راحتی تحت تأثیر چنین شایعاتی قرار می گیرند و عکس العمل نشان می دهند تا بعداً بخواهند با حذف مطالب قبلی خود و یا انتشار تکذیبیه طوری رفتار کنند که هیچ اتفاقی نیافتاده است؟! درحالی که این سایت ها و افراد باید بدانند که آب رفته دیگر به جوی باز نمی گردد و داغ این رسوایی رسانه ای بر پیشانی آنها خواهد ماند.

شیخ یوسف صانعی نزدیک به یک سال پیش (مهر1388)در بخشی از سخنان توهین آمیز خود نسبت به آیت الله جنتی گفت: باید از ظالم و ستمگر ابراز برائت و تنفر و لعن کرد. چه زنده و چه مرده. این را دهن به دهن باید بین مردم پخش کرد که جوری شود روزی که جنتی انشاء الله می میرد، سراسر ایران چراغانی شود و مردم شادی کنند و این خیلی اثر دارد و دیگران حساب دستشان بیاید.

هتاکی های وی در آن ایام به شخصیت های نظام و مراجع و علمای دینی اعتراض های دنباله دار مردم و بزرگان را در پی داشت.