باز کن پنجره را بوی رضا می آید
بوی تسلیم و رضا از همه جا می آید

باز کن پنجره را بوی کسی می آید
که از انفاس خوشش بوی خدا می آید

باز کن پنجره و فوج ملائک را بین
که به پابوسیش از اوج سما می آید

یارب این بارگه کیست که از بام و درش
بوی گل، بوی صفا، بوی خدا می آید

تربت کیست در اینجا که ز هر ذره آن
بوی محبوب شه کرب وبلا می آید

مشهد کیست در اینجا که ز هر گوشه آن
عطر پاک گل سرخ شهدا می آید

مرقد ضامن آهوست، مگر کز حرمش
بوی معصومه ز قم بر دل ما می آید؟

زار و بیمار غم اویم و می بینم، اینک
که طبیب دلم از دار شفا می آید

ای رضا جان، منم آن کفتر وحشی غریب
که به طوف حرمت با رفقا می آید

گر غریبیم و حقیریم، ولی می شنوم
که خوشامد ز غریب الغربا می آید

ابوالفضل فیروزی(نی نوا)-کیهان