تاکید یک عضو مجمع روحانیون بر مناظره با رئیس جمهور و وزرای دولت، موجب مرور یک اتفاق جالب در 8 سال پیش شد.
سایت «الف» در واکنش به تاکید مجید انصاری به مناظره با رئیس جمهور و دولتمردان، نوشت: البته این حق هر شهروندی است که از مسئولان انتقاد و سوال داشته باشد اما آنچه باعث تعجب است، بیان موضوع مناظره و نقد رئیس جمهور از سوی آقای مجید انصاری است.
نویسنده سایت «الف» با اشاره به انتخابات سال 80 که 7 نفر دیگر از جمله دکتر توکلی با آقای خاتمی رقابت می کردند و طفره خاتمی از مناظره، افزود: با شروع دوران تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری ابتدا آقای دکتر توکلی جناب آقای خاتمی را به مناظره فراخواند. رئیس وقت سازمان صداوسیما پیش از انتخابات اعلام کرده بود، صداوسیما آمادگی برگزاری مناظره برای هر کدام از کاندیداها که مایل باشند را دارد. اما مسئله عجیب آن بود که مدعیان توسعه سیاسی و نقد و انتقاد و زنده باد مخالف من و شفافیت و... از اقدام توکلی در دعوت از آقای خاتمی برای مناظره به شدت برآشفتند و این درخواست وی را به باد انتقاد گرفتند. پیشتاز این حملات هم جناب آقای انصاری بودند که با استدلالهای عجیب و غریب، رد دعوت توکلی به مناظره توسط آقای خاتمی را توجیه می کردند.
سایت زیرنظر احمد توکلی با تاکید مجدد بر استقبال از «مناظره» نوشت: وقتی رفتار احمدی نژاد در پذیرفتن مناظره های انتخاباتی را با دو رئیس جمهور قبلی مقایسه کنیم با همه انتقاداتی که به برخی تصمیمات و رفتارش وارد است، باید به مرامش درود فرستاد و به او دست مریزاد گفت چرا که او کاری را انجام داد که هیچ مسئولی در طول تاریخ ایران تا قبل از این انجام نداده بود. یعنی سر یک میز و مقابل مخالفش نشست و اجازه داد رقیب شخصیت و عملکرد او را با شدیدترین الفاظ به نقد بکشد. برخی رقبا هم البته از این فرصت کم استفاده نکردند و به او اتهاماتی مثل دروغگو، فالگیر و رمال و... وارد کردند.
البته احمدی نژاد هم کسی نبود که در این دعوا فقط کتک بخورد. او نه فقط حمله کرد، بلکه چندین جا از دایره انصاف هم خارج شد که البته درست و قابل دفاع نبود. با این حال بد نیست با وجدانمان خلوت کنیم و از خود بپرسیم درست است که آقای احمدی نژاد ایرادهای بزرگی دارد، اما خداوکیلی آیا آقایان هاشمی و خاتمی یا حتی خود آقای موسوی زمانی که در قدرت بودند، فرصت مناظره و نقد مستقیم را به مخالفانشان دادند؟ برادر عزیزمان آقای انصاری و دیگر دوستان دوم خردادی بد نیست عملکرد خود، زمانی که در قدرت بودند را به یاد بیاورند. مقایسه رفتار و گفتار این برادران در سال های 80 و 88 مصداق این شعر آموزنده است که خوش بود گر محک تجربه آید به میان... |