به گزارش خبرنگار اجتماعی باشگاه خبری فارس (توانا) صفار هرندی در اولین مجمع عمومی کانون تربیت اسلامی که در سالن همایش مسجد نور واقع در میدان فاطمی برگزار شد با اشاره به اینکه در حال حاضر دشمنان که توان مقابله با ایران را ندارند بسوی جنگ نرم رفته‌اند، تصریح کرد: مسئولین و تمام مردم و به خصوص فرهنگیان باید در این زمینه آگاهی کاملی داشته باشند.
وی با اشاره به اینکه در جنگ نرم دیگر جایی برای سلا‌ح‌های نظامی وجود ندارد تصریح کرد: در جنگ نرم دشمنان از راه محبت، دلدادگی و اندیشه‌ها وارد می‌شوند.
صفار هرندی با بیان اینکه جنگ نرم روز به روز در حال گسترش است افزود: دشمنان با دسترسی به اینترنت در این زمینه فعالیت‌های زیادی می‌کنند و بدون هیچ زحمتی پیام‌های خود را می‌فرستند.
وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی با اشاره به اینکه در جنگ نرم روحیه بسیار مهم است گفت: در جنگ سخت روحیه در انتها قرار دارد ولی در جنگ نرم روحیه در ابتدا.
صفار هرندی ادامه داد: گاه مردان بزرگ برای هدایت و تاثیرگذاری روی ملت‌ها و طرف مقابلشان آمده‌اند و از جنگ نرم استفاده می‌کنند.
وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی با اشاره به حرکت گاندی در هند افزود: حرکت گاندی نوعی مبارزه بود که اساسا در آن سلاح کاربردی نداشت و با همان روش استقرار انگلستان را به زانو درآورد به طوری که در آفریقای جنوبی نوع دیگری از جنگ نرم توسط یاران ماندلا پیگیری شد و به ثمر رسید.
صفار هرندی افزود: تفاوت امروز و دیروز در جنگ نرم این است که اولا در این جنگ روی شاخص روحیه و معنویات و مسائل مربوط به حوزه دل و اندیشه کار شد. ثانیا فناوری که برای گسترش این نوع از نبرد در اختیار بشر بوده امروزه به حد اعلای خود رسیده است.
وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی بیان داشت: در زمان گذشته این کار به سختی انجام می‌شد اما امروزه وقتی قرار است پیامی به ملتی داده شود در کمترین زمان و از طریق اینترنت این کار با کمترین زحمت اتفاق می‌افتد.
صفار هرندی اظهار داشت: تازه این وجه ساده‌ای از جنگ نرم است به طوری که در حال حاضر به گونه‌ای شده که افراد جوری روی ذهن و دل مردم کار می‌کنند که نیاز نیست برای هر حادثه یک پیام فرستاده شود.
وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی افزود: وظیفه آموزش و پرورش و دانشگاه‌ها و رسانه‌ جمعی و خبرگزاری‌ها و مطبوعات است که مردم را جوری آموزش دهند که ذهن و دل آنها در گرو ارزش‌های اسلامی قرار گیرد.
وی اظهار داشت: در پایان جنگ تحمیلی و در دوره نبرد سخت ما با دشمنان به نقطه‌ای رسیدیم که طرف مقابل احساس کرد که از این مسیر نمی‌تواند به مقصد خودش برسد یعنی اینکه در نبرد سخت ایران شکست نمی‌خورد و دشمن به فکر افتاد که باید به گونه‌ای دیگر عمل کند.
صفار هرندی افزود: زمانی که جنگ تمام شد در آن مقطع کشور ما خسارت زیادی دیده بود و مملکت ما داغون شده بود و به تبع باید بازسازی می‌شود و برآورد در آن زمان این بود که حدود هزار میلیارد دلار کشور ما آسیب دیده است ولی چیزی که سازمان ملل پذیرفته بود مبلغی در حدود 100 میلیارد دلار بود ضمن اینکه توی ذخایر ارزی و امکانات ما پول‌هایی از این قبیل نبود و لاجرم مسئولین گفتند که باید متوسل به بیرون شویم و از جهان کمک بگیریم.
وی اظهار داشت: دوره سازندگی دوره‌ای بود که ما به بهانه ورود به عرصه ساخت و ساز و جبران خرابی‌های گذشته متوسل شدیم به قدرت‌هایی که تا دیروز نسبت به آنها یک حالت گارد گرفته بودیم و حالا می‌خواستیم از این حالت خارج شویم.
صفار هرندی با اشاره به این نوع نگاه در دوره سازندگی گفت: با این شرایط کشورها گفتند که ما استقبال می‌کنیم برای کمک به ایران منتها یک شرایطی نیز ما داریم و از اینجا وارد یک مرحله جدیدی شدیم به طوری که عملیات نرم دشمن در حوزه اقتصادی روی داد.
وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: با این حرکت که عملیات نرم نه تنها در حوزه اقتصاد بلکه در حوزه‌های اجتماعی و سیاسی و حتی عرصه‌های اعتقادی و فرهنگی خود را نشان داد.
وی تصریح کرد: در اوایل دهه 70 یک عده از مقامات جمهوری اسلامی (مقامات اقتصادی) رفتند به اروپا و امریکا و از ایرانیان مقیم خارج دعوت کردند که به ایران برگردند و در بازسازی ایران شرکت کنند.
صفار هرندی اضافه کرد: در آن زمان تبعا جلسات متعددی بین مسئولان و ایرانیان خارج از کشور برگزار شد و تعدادی از آنها با انگیزه سالم برگشتند و در بازسازی ایران شرکت کردند ضمن اینکه فعالیت در بازسازی نیز برای آنها سودآور بود.
وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: بجز این تعداد افراد که با انگیزه سالم برگشتند افراد دیگری هم بودند که اعتقاد داشتند که بیایند و اقتصاد کشور را مجددا در همان مسیر پیش از انقلاب قرار بدهند یعنی سرمایه‌داری وابسته به شرکت بالادست بین‌المللی.
وی با اشاره به اینکه عده‌ای با چنین نیتی در آن زمان وارد کشور شده‌اند گفت: این افراد اعتقاد داشتند که داخل کشور بشوند و در جریان اقتصادی نبض اقتصاد را بدست بگیرند و این خودش فرصت ورود به عرصه‌های سیاسی هم خواهد بود. با این حرکت نظام را می‌توانیم متاثر از شرایط خودمان کنیم.
صفار هرندی ادامه داد:‌ در آن زمان یکی از افراد کله گنده در خارج از کشور به وزیر ایران (دولت دهه 70) می‌گوید که فلانی اگر ما برگردیم به ایران هنوز همان بساط دهه گذشته است و افراد کمیته‌چی جلوی زن‌های ما را می‌گیرند که چرا حجابتان درست نیست و آن وزیر عنوان می‌کند نه الان شرایط عوض شده و آن سختگیری‌ها به آن صورت نخواهد بود به طوری که ما هم می‌خواهیم در این قضیه آزادی بگذاریم.
وی با بیان اینکه ما الان عزا گرفته‌ایم که چرا بدحجابی بیداد می‌کند افزود: بخشی از آن سرنخش دست خود ماست یعنی با تدبیر این کار را کردیم به طوری که در آن زمان مسئولین اعتقاد داشتند که باید کمی آسان گرفت تا سرمایه‌داران به ایران برگردند.
وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی به بیان مسئله‌ای در جلسه رئیس جمهور دهه 70 اشاره کرد و گفت: در آن زمان که بحث ناهنجاری‌های اجتماعی مطرح بود و مورد گله قرار گرفته بود یکی از آقایان در جلسه با رئیس جمهور دهه 70 عنوان می‌کند که بی‌حجابی در کشور زیاد شده به طوری که بنده الان که می‌آمدم خانمی با شکل زشتی خود را آراسته بود و در خیابان قدم می‌زد، رئیس جمهور وقت یک لبخند می‌زند و می‌گوید، آقا سخت نگیرید اگر شما بنا دارید مملکت آباد بشود به این موارد توجه نکن چرا که زن و بچه‌های کارشناسان که از خارج از کشور می‌آیند مانند من و تو نیستند و باید تحمل کنید.
صفار هرندی ادامه داد: در همان زمان کیهان سلطنت‌طلب چاپ لندن مقاله‌ای دارد در مورد قضایای جاری کشور می‌نویسد دعوت از سرمایه‌داران به علت دوست داشتن آنها نیست بلکه به خاطر نیاز جمهوری اسلامی به آنها می‌باشد و در این شرایط این افراد باید به نظام جمهوری اسلامی فشار بیاورند.
وی در ادامه به مطالب دیگر کیهان سلطنت طب چاپ لندن در آن زمان اشاره کرد و گفت: آن روزنامه اشاره می‌کند که سرمایه‌داران باید شرایط برای رژیم ایران بگذارند والا آنها را یاری نکنند بطوری که شرایط اعلام شده در آن زمان شامل چهار محور 1- از میان رفتن اصل غیر انسانی ولایت فقیه 2- رعایت حقوق بشر 3- ایجاد امنیت قضایی 4- مقدس شمردن مالکیت، بود
وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی افزود: جالب است که در آن شرایط اقتصادی و در موج بازگشت افراد ضد انقلاب‌هایی نیز وارد کشور می‌شوند به طوری که در آن موقع همه اهل نظر اعلام می‌کنند که این افراد دارای سابقه مقابله با نظام هستند و حال چطور شده است که آنها در سمت‌هایی چون شاعر، فیلمساز خود را وارد کشور کرده‌اند.