تظاهرات خودجوش و پرشور و شمار 13 محرم را حتما باید حماسه و حتی فراتر از آن «نهضت» نامید و چون در دفاع از حریم سید الشهدا - علیه السلام - و رهبر معظم انقلاب برگزار شده است را می‌توان «نهضت عاشورائیان» خواند.

تظاهرات عظیم 13 محرم - چهارشنبه - از نظر کمیت و کیفیت با آنچه طی 10 و حتی 30 سال گذشته شاهد بوده‌ایم مشابهت‌ها و تفاوت‌هایی دارد. از این جهت که حضور مردم گسترده بوده و معنای واضح آن حمایت از نظام اسلامی است با تظاهرات گذشته مشابهت‌ دارد و از این جهت که مردم بدون دعوت رسمی و تبلیغات رسانه‌ای به میدان آمدند و عصر یک روز غیر تعطیل حماسه‌ای پرشمارتر و پرشورتر را خلق کردند با تظاهرات مشابه متفاوت است.
تظاهرات خودجوش و پرشور و شمار 13 محرم را حتما باید حماسه و حتی فراتر از آن «نهضت» نامید و چون در دفاع از حریم سید الشهدا - علیه السلام - و رهبر معظم انقلاب برگزار شده است را می‌توان «نهضت عاشورائیان» خواند. در این نهضت عظیم مردمی چند نکته اساسی به چشم می‌خورد:
1- حتما شما هم مشاهده کرده‌اید که در تظاهرات هر روز 13 محرم «همه متن مردم» به صحنه آمده بودند و سلیقه‌های سیاسی کنار رفته بود. در این بین حضور کسانی که در انتخابات 22 خرداد به کاندیداهای غیر پیروز - از جمله به میرحسین موسوی - رای داده بودند هم چشمگیر بود. در واقع این حضور به این معنا بود که از نظر ملت انتخابات دیری است که تمام شده و اینک باید همدوش هم در میدان دفاع از انقلاب، نظام و کشور خود حضور داشته باشند. این حضور - بخصوص در تهران - بسیار چشمگیر و معنادار بود.
2- درباره تعداد شرکت کنندگان در تظاهرات عظیم و خودجوش - نهضت عاشورائیان - عدهدهای متفاوتی گفته شده است. عددهایی که تاکنون گفته شده است، از 3 تا 4.5 میلیون نفر می‌باشد. در واقع با عدد کسانی که در انتخابات اخیر ریاست جمهوری شرکت کرده‌اند، انطباق پیدا می‌کند. در واقع این تظاهرات نشان داد آنهایی که تلاش می‌کنند تا معنای سیاسی «جدا انگارانه» از آراء مردم ارائه دهند، کاملا خطا می‌کنند. رای مردم اول برای نظام و در مرحله دوم برای فردی که نام او روی ورقه رای ثبت شده است به صندوق ریخته می‌شوند. با این وصف سخن گفتن از «موج رای» یا جنبش ... که از زمان بنی صدر تا کنون چند بار مطرح شده است،‌ نوعی اغوا طلبی و خود فریبی است.
3- در تظاهرات روز 13 محرم میان شعارها، مردم که روی بیل بردها - بعضا با خط‌ های کج و معوج - و زبان‌ها نقش بسته بودند با شعارهایی که «تریبون داران» تهیه کرده و مردم را به سرداران آنها دعوت می‌کردند، تفاوت‌های محسوسی وجود داشت. هم حجت الاسلام والمسلمین سید احمد علم الهدی - به عنوان سخنران مراسم - هم حاج سعید حدادیان - به عنوان مجری و مداح مراسم و هم فردی که قطعنامه پایانی مراسم را قرائت کرد، مردم را به خویشتنداری و خودداری از طرح شعارهای خاص علیه سران فتنه دعوت می‌کردند و سعی وافری داشتند تا هیجان رو به انفجار جمعیت را کنترل کنند که البته توفیق چندانی نداشتند.
مردم در کنار سر دادن شعار مرگ بر آمریکا، مرگ بر انگلیس، مرگ بر اسرائیل و مرگ بر منافق، هیچکدام از سران فتنه را بی‌نصیب نگذاشتند و این به یک نقطه از جمعیت تعلق نداشت بلکه عموم جمعیت با احساسات غلیظ و رساترین وجه نفرت خود را از آنان ابراز می‌کردند. البته در این بین شعارهای مردم خالی از نکته، بدیهه و لطیفه هم نبود. در واقع در این تظاهرات عظیم کاملا مشخص بود که نظام جمهوری اسلامی مسلما در مهار احساسات داشت و مردم سعی داشتند آخرین پیام‌ها و اخطارها خود را بدهند.
4- در تظاهرات یا نهضت عاشورائیان - بخصوص در تهران - همه سنین کم یا بیش حضور داشتند ولی می‌توان گفت بر خلاف تظاهرات روز 22 بهمن و ... که نوجوانان حضور گسترده‌تری دارند، در این نهضت اکثریت قاطع و غالب - بیش از 90 درصد - را سنین بین 18 و 19 تا 60 و 65 سال تشکیل می‌دادند یعنی جمعیتی کاملا سیاسی و به نقطه انتخاب رسیده در این تظاهرات - نهضت - شرکت کردند.
5- حضور زنان مثل همیشه پررنگ بود و شاید پررنگ‌تر از همیشه، شعارهایی که زن‌ها علیه سران فتنه می‌دادند، طنین رساتر هم داشت. نمی‌توان گفت زن‌ها مذهبی‌تر از مردانند ولی می‌توان گفت: زنان بهره بیشتری از عاطفه دینی دارند و لذا حضور گسترده‌تر زنان - نسبت به مردان - ناشی از جریحه دار شدن احساسات دینی و انقلابی آنان است.
6- زمان برگزاری تظاهرات 3 بعد از ظهر - بدترین زمان برای پیمودن چند کیلومتر راه - بود و نسبت به سایر ساعات روز پر ریزش‌ترین ساعت محسوب می‌شود اما مردم انقلابی و حسینی تهران تظاهرات عظیم خود را حداقل یک ساعت قبل از شروع مراسم آغاز کردند و تا ساعتها پس از غروب آفتاب در خیابان‌ها ماندند. در واقع این حضور در آن ساعت و با آن کیفیت کاملا وصف الحال مردم تهران و سایر شهرها را نشان داد و چه کوته نظرند آنان که تفسر دیگری از مردم دارند.
7- در تظاهرات - نهضت عاشورائیان - خبری از عکس‌های خاص سیاسی نبود همه تصاویر روی تصویر حضرت امام خمینی و بخصوص - حضرت آیت الله خامنه‌ای متمرکز بود این درک ملی ایرانیان را کاملا نشان می‌دهد. البته می‌تواند پیام خاصی برای بعضی از دوستان که مواضع نه چندان دلچسبی داشته‌اند به همراه داشته باشد که تامل آنان را طلب می‌کند اما به هر حال صواب هم این بود که عکس شخصیت‌های سیاسی در این مراسم نباشد تا «تصویر گران سیاسی» آن را از فراز ملی به فرودگاه جناحی انتقال ندهند. به هر حال باید از خداوند متعال بواسطه این شعور بالا و شور حسینی شاکر بود. چنین خدایی را چنین ملتی باید.
سعدالله زارعی