تیغ، حالا هر تیغی یک وقت می‌برد، یک وقت نمی‌برد. در جریان حوادث اخیر البته اگر تیغ «دعوای ملی» ما بریده بود، 100 سال سیاه دنبال طرح وحدت ملی و آشتی ملی نمی‌رفتیم اما همانطور که مستحضر هستید در قضیه کودتای مخملین، تیغ ما کند عمل کرد لذا ما دست به دامان مصالحه و وحدت شدیم بلکه تیغ کودتا نبرید، تیغ حکمیت ببرد! در زیر بسته پیشنهادی تقدیم می‌شود.

مقدمه
مراد ما از آشتی ملی، استفاده از همه ظرفیت‌ها برای توسعه کشور و نیل به اهداف چشم‌انداز است. در این راه ملاک، نه سابقه افراد و نه حال فعلی‌شان که آینده افراد است و چون هیچ‌کس از فردای افراد باخبر نیست، باید از پتانسیل همه افراد حتی آن قاتل فراری و سارق مسلح نیز استفاده مطلوب کرد.

اصول پیشنهادی
1- در طرح آشتی ملی باید از خوارج صدر اسلام اعاده حیثیت شود. بویژه در جنگ نهروان، تعداد زیادی کشته شدند که ما حالا به این کار نداریم که فرد مقتول، سربازی در سپاه حق بوده یا خداجویی در لشکر باطل. بدیهی است رسانه‌ها باید از نفرین خوارج خداجویی چون ابن ملجم خودداری کرده و کمک کنند تا فضا از این حالت بحرانی خارج شود.
2- محاربین خداجویی که در روز عاشورا هتک‌حرمت کردند باید آزاد شوند. آیا در تعزیه، کسی که نقش شمر و خولی و آن در به در، حرمله را بازی می‌کند به زندان می‌رود؟! بالاخره این محاربین هم بچه‌های همین کشورند و از آمریکا پول گرفته بودند تا روز عاشورا هتک‌حرمت کنند و شرعا آدم اگر از کسی پول می‌گیرد باید به تعهداتش عمل کند و در این‌باره بحث «حق‌الناس» مطرح است که موضوع خیلی مهمی است. اگر آشوبگران عاشورا از دشمنان بیرونی، پول گرفته‌اند، باید خیمه‌های عزاداری را در قبال پول دریافتی‌، آتش بزنند و اگر این کار را نکنند، این دبه درآوردن است.
وانگهی! مردم ما اغلب خودشان مراسم «خیمه‌سوزی» دارند که این آشوبگران خداجو، چند ساعت زودتر خیمه‌ها را آتش زدند و کار ملت را راحت کردند، لذا از این نمک‌به‌حرام‌ها باید تقدیر شود و وحدت ملی حول محور همین کله‌شق‌های خداجو برقرار شود.
3- یکی از مهم‌ترین محورهای این بسته، اجرای «سرود ملی» است. یعنی بعد از برقراری مراسم آشتی‌کنان و تحقق آشتی ملی لازم است عزیزان خلافکار و ذلیل‌مرده‌های خداجو به همراه من و دیگر سران فتنه و حضرات این طرفی و ممد قالپاق و اسی سگ‌دست، پشت‌بند هم ردیف بایستند و سرود «آشتی آشتی آشتی، بیا بریم تو کشتی» را بخوانند و همزمان «هوهو چی‌چی» و «دستمال من زیر درخت آلبالو گم‌شده» را هم بخوانند.
4- لازم است زندانیان وقایع اخیر آزاد شده و نظام نزد خانواده آنها وثیقه بگذارد که دیگر با این معاندین فی‌سبیل‌الله، کفار دین‌مدار و بت‌پرستان موحد، کاری نداشته باشد.
5- خوب است برای اعاده حیثیت آشوبگران عاشورا، تندیسی از این بزغاله‌های خداجو در ابعاد این هوا درست و در یکی از خیابان‌ها نصب شود تا باعث عبرت دیگران شود.
6- اگر فرضا شروری خواست در خیابان قداره‌بندی و اخاذی کند و با قمه به جان مردم بی‌گناه بیفتد، لازم است در راستای این بسته پیشنهادی به جای هرگونه برخورد، روی نامبرده کار فرهنگی و بعد آشتی کرد. اولا شاید نیت این دسته از آدمکش‌های نامرد از انجام اعمال خلاف، نیت بدی نباشد، ثانیا نظام باید حقوق خلافکاران را به رسمیت بشناسد، بالاخره در هر نظامی یک عده باید عربده بکشند، راه مردم را ببندند، خلاف بکنند و اگر همه خوب باشند پس اصلا چرا زندان درست می‌شود؟ ثالثا نظام باید ظرفیت خود را در قبال براندازی نرم و کودتای مخملین بالا ببرد و مردم هم باید جنبه داشته باشند.

حسین قدیانی-وطن امروز