شهر تهران از دیرباز با بی قانونی رشد کرده و بزرگ شده و این روند همچنان نیز در آن ادامه دارد. بی قانونی در ساخت و ساز مسأله امروز و دیروز شهر تهران نیست اما سؤال این است که این روند تا کی می تواند ادامه داشته باشد؟
شاید کسانی که ساختمانهای بزرگ را در کوچه های کوچک و تنگ می سازند هیچ گاه به نیازهای مردمی که می خواهند در آن زندگی کنند نیاندیشند چرا که آنها تنها و تنها به پول میاندیشند و لاغیر. اما چه کسی باید به زندگی این مردم بیاندیشد و نیازهایی که در هر شهری اولیه محسوب می شوند. نیاز به پارکینگ و فضای آموزشی و تفریحی و هزار و یک مسأله دیگر. اما شاید جمع این مسائل باندازه عوارضی که سازنده برای ساختن این ساختمانها می پردازد نیست و هیچ مسأله ای به شیرینی دریافت این عوارض برای متصدیان نباشد و مشکلات هم که ...!
مشکلاتی که بیش از 100 سال است که یقه تهران را گرفته اند و چند سال هم اگر به این صد سال اضافه شود چه فرقی می کند؟ چه فرقی می کند اگر یک ساختمان بلند دیگر هم بسازند و ما که به عوارضش نیازمندیم آن را بستانیم و به فکر دوره های بعد ریاست جمهوری باشیم.