قیام میلیونی 9 دی ملت ایران چه بود که هر روز که می‌گذرد، عظمت و بی‌نظیری‌اش به همگان بیشتر آشکار می‌شود؟ 9 دی با خود حامل چه پیامی از سوی مردم برای سران فتنه و مسؤولان بود که اینگونه توانست در کمتر از چند ساعت همه نگاه‌های دنیا را به خود جلب کند تا جایی که روزنامه آمریکایی نیویورک‌تایمز راهپیمایی 9 دی را نشانه بی‌پایگی سناریوی فروپاشی نظام اسلامی‌ می‌داند و می‌نویسد: «این تظاهرات، بزرگ‌ترین اجتماع در تهران از زمان تشییع پیکر آیت‌الله خمینی در سال 1989 به این طرف است».
آیا ما حق مطلب روز تاریخی 9 دی را ادا کرده‌ایم؟ آیا آنگونه که این «روز تاریخی» بر ما حق دارد، رسانه ها و مسؤولان هم «حق» این روز را ادا کرده‌اند؟ قصدمان تجلیل و تکریم 9 دی نیست که باید در تحلیل و تجلیل این «حماسه تاریخی» فکر دیگری کرد! که اگر مسؤولان زحمت کشیدند و این روز را «ثبت تاریخی» کردند کارشان را به تمامی انجام داده‌اند،که اگر صدا و سیما تصاویر ناقص و تکراری این روز را نشان دهد، خیال کنند کار تمام است، که اگر... بگذریم! گویا برکات این روز تاریخی، تمامی ندارد و هر روز خبری از «ثمرات» این «روز بزرگ» به گوش می‌رسد.
جدیدترین این خبرها، نامه‌های پنهانی کسانی است که نقش اساسی در ایجاد «فتنه سبز» در طول این چندماه داشته‌اند، نامه‌هایی که در آن با «عذر تقصیر» به «پیشگاه نظام» اعلام می‌کنند تهمت‌هایی که این چند ماه به «نظام مظلوم و مقتدر» ارائه کرده بودند همه‌اش «دروغ» بوده است. اما چگونه است ادعای دروغ و تقلب و تجاوز را در جلوی دوربین‌های نامحرم خارجی با صراحت و شفافیت تمام اعلام می‌کنند اما نوبت به عذرخواهی و توبه که می‌رسد سر در لاک سکوت می‌کنند تا کسی نفهمد، این «سران فتنه‌گر دروغگو» از همه حرف‌های خودشان بازگشته‌اند، فقط جرات ندارند آن را شفاف و علنی اعلام کنند.
ملت در 9 دی با صدای رسا شعارهایش را داد، مطالباتش را خواست، لعن و نفرین‌هایش را هم کرد؛ علنی و آشکار جلوی چشم همه دوربین‌های داخلی و خارجی، همه دنیا دیدند روز 9 دی شفاف شفاف بود، مثل خود ملت! برخی هم که بعد از 7 ماه از خواب تقلب و دروغ بیدار شده‌اند و می‌خواهند جبران مافات کنند باید مثل ملت، علنی و آشکار مثل آن نامه‌های سرگشاده روزهای اوج فتنه، با صدای بلند از «ملت و نظام» عذرخواهی کنند، نمی‌شود ادعای تقلب و دروغ و جنایت را با خطابه‌های آتشین به نمایش گذاشت اما وقتی که پای عذرخواهی و غلط‌خوری به میان می‌افتد، صدا نازک کرد و «نامه‌های پنهانی» نوشت! ملت سخنش را با صدای بلند به گوش همه رساند، «توبه‌کنندگان هم» باید صدای توبه و عذرخواهی‌شان را بلند کنند، می‌خواهند باز به ملت «دروغ بگویند»، نامه‌های پنهان بدهند که از چشم ملت پنهان بماندو همچنان پز مخالفت با نظام و ولایت را بدهند و از آن طرف به نظام بگویند که بله ما با نظام هستیم این هم سندش! هم می‌خواهند با «نظام» باشند و هم «علیه نظام»، شده‌اند «شترمرغ‌های سیاسی»، هم در مراسم «ختم انقلاب» ضدانقلاب سوگواری می‌کنند هم می‌خواهند در جشن پیروزی نظام علیه «فتنه» شرکت کنند، انقلاب از این خوش رقص‌ها زیاد دیده است.
ملت قرار نیست از یک سوراخ 2 بار گزیده شود. «شترمرغ بازی» دورانش گذشته است. پیام ملت در 9 دی را همه شنیدند، همه دنیا: «محاکمه» سران فتنه و «توبه» پشیمانان با صدای بلند. این صدا را همه دنیا باید بشنوند.

منبع: وطن امروز